سر مقاله

در طول سالهایی که رسانه در ایران فعالیت مینماید هر گاه مسئولی از کشور در بین تولیدکنندگان و صنعتگران قرار میگیرد یک سوال کلیشهای و تکراری در ذهن خبرنگار، مجری و یا هر کسی که مدیریت مذاکرات را به عهده دارد ایجاد میشود و از حاضرین در جلسه میپرسد که انتظار شما از مسئولین کشور چیست؟ ویا از دولت چه میخواهید؟
حال سوال نگارنده هم این است که ما از دولت چه میخواهیم؟ قریب به یک دهه است که جمعی از فعالان حوزه صنعت ماشینسازی و قطعه سازی در قالب انجمن تولیدکنندگان ماشینآلات و قطعات نساجی ایران گرد هم آمدهاند و با تلاش و کوششی وصف ناپذیر سعی نمودهاند تا از توقف چرخ های این صنعت بزرگ جلوگیری به عمل آورند وحتی فراتر از آن اقدام به صادرات محصولات خود به خارج از مرزهای این سرزمین غیرت و ایمان نمودهاند و بدون هیچ چشم داشتی تمام آبرو و دارایی خود را جهت حل مشکلات کشور در طبق اخلاص گذاشتهاند. پس باید به ایشان و خواستههایشان توجه نمود تا استقلال کشور روز به روز جان بیشتری بگیرد و عزت مردمان آن جاودانه گردد. برهمین اساس باید گفت که خواستههای حوزه ماشینسازی را میتوان به سه بخش تقسیم نمود. بخش اول مشکلات جاری همه واحدهای صنعتی و تولیدی است که شامل موضوعاتی چون بیمه، دارایی و مالیات است و به واسطه تسهیل روند دانشبنیان شدن شرکتهای ماشینسازی میتوان کمک مهمی به ایشان نمود.
بخش دوم مشکلات سرمایهای و نقدینگی است چرا که با نواسانات قیمت ارز ضرر و زیان بالایی به این صنعت وارد گردید؛ در واقع هر چند که میل به خرید از تولیدکننده داخلی افزایش یافته است اما به واسطه تغییر قیمتها و عدم ثبات در بازار لطمات زیادی به پیکرهی تولید وارد شد و برای حل این مشکل نیز میتوان از ظرفیت مردمی و ایجاد صندوقهای مالی و یا از طریق بانک صنعت و معدن با ترک تشریفات اداری بهره گرفت. بخش سوم مشکلات نیز به محدودیت بازار داخلی برای فروش ماشینآلات باز میگردد و دولت با تمرکز بر کشورهای همسایه و همچنین ایجاد خطوط صادرات خدمات فنی مهندسی و احداث کارخانه در کشورهای دوست و همسایه میتواند راه را برای فروش عمده و کارسازی با توجیه اقتصادی بالا فراهم آورد.

و من الله التوفیق
مدیرمسئول

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code